در سطح فراملی مواجهه با پدیده نظم نوین جهانی و بسته های فرهنگی در عصر نولیبرالیسم، گروه بندی های بین المللی و سهم خواهی کشورهای منطقه، منابع منحصر به فرد سرزمینی از قبیل نفت و گاز، موقعیت ژئوپلتیک و روندهای محیط زیستی از جمله چالش ها و موضوعات قابل پرداختن است.
در سطح ملی عوامل متعددی وجود دارد که از جمله مهمترین آنها می توان به وجود دستگاه های موازی و نگاه غیر ملی و دستگاهی به آمایش؛ وجود دوگانه هایی همچون تساوی– تعادل؛ عدالت– توسعه؛ هدف– مشکل؛ محیط زیست– اقتصاد؛ پدیده تمرکز و امثال آن اشاره کرد.
اصلیترین مسوولیت های سند ملی آمایش، بسترسازی برای عملیاتیشدن طرح آمایش سرزمین بعد از 40 سال متوقف ماندن آن است. ضمنا تلاش جدی برای هماهنگ سازی ادراک و تلقیهای تخصصی دست اندرکاران طرح های آمایش از ضروریات این زمان به شمار می رود. اصلاح نتایج مطالعات آمایش استانی و انتخاب مقاطع مناسب برای به هنگام کردن مطالعات و نیز توجه جدی به یکپارچه سازی برنامه ریزی و مدیریت توسعه استانی از دیگر مسوولیت های سند ملی آمایش به شمار می رود که لازم است در سطوح گوناگون علمی و اجرایی به آن پرداخته شود.
دکتر دانهکار/ سخنران سلسله نشستهای آمایش سرزمین
