احداث پاتوقهای محلی، تلاشی برای بازآفريني روح زندگي جمعي در شهر و کوششي در جهت تداوم حس تعلق شهروندان بوده که برای تحقق اهداف خود نیازمند سیاستها و راهبردهای نوینی است که لازم در پرتو اقتضائات شهری و محلی طراحی…
دولت را نباید به صورت پدیده ای بدون تغییر فرض کرد. در حال حاضر ما به لحاظ کارکردی، با «نادولت» مواجه هستیم که باید اصلاحاتی در آن صورت بگیرد. هر نوع برنامهریزی، شامل برنامهریزی آمایش سرزمین، مستلزم شناخت و آمایش…
ریشهای ترین مشکل ما در بحث آمایش، دوگانه ی حاکمیت و مردم است و مهمترین راه پیشرفت نیز «گفتگو» است. مشکل دیگر ما در بحث توسعه، هممعنا دانستن توسعه با توسعه اقتصادی و توسعه صنعتی و توسعه فناوری و توسعه…
مشکل مهم در مسئله آمایش سرزمین و آینده آن، این است که صرفا بازیگرانی را در نظر گرفتهایم که در صحنه بصورت صحیح و سالم قرار گرفته اند؛ اینها نخبگان متن هستند، نخبگان حواشی مثل بیکاران، اقلیتها، زنان و ……
در نگاه لایهای و چند سطحی، مسئله تصویر مشترک از آینده، در لایه مبانی و جهانبینی مسئله پیشران ماست و از اهمیت بالایی برخوردار است. بدین منظور لازم است در همین لایه فکری و فرهنگی جستجو کنیم و تشخیص دهیم…
در مطالعه 70 سال برنامهریزی در ایران، 17-18 چالش و 70-80 دلیل به منظور عدم توسعه صحیح پیدا کردهایم. عواملی وجود دارد که اجازه نمیدهد چالشها برطرف شوند. به چند سطح در حل مسئله باید توجه کنیم؛ در سطح برنامه،…
در سطح فراملی مواجهه با پدیده نظم نوین جهانی و بسته های فرهنگی در عصر نولیبرالیسم، گروه بندی های بین المللی و سهم خواهی کشورهای منطقه، منابع منحصر به فرد سرزمینی از قبیل نفت و گاز، موقعیت ژئوپلتیک و روندهای…
از منظر نهادی مشخص نبودن جایگاه آمایش در نظام برنامه ریزی، نبود نهاد اجرایی با اختیار و مسوولیت مشخص آمایش، تمرکز گرایی نظام اداری و سیاسی، فقدان پایش و نظارت، فقدان نهادهای منطقه ای، فقدان چارچوب قانونی مشخص سیاستگذاری و…
ما در وضعیت قبل از توسعه و پیش نیازهای توسعه قرار داریم. هر مساله چهار سطح تکنیکال، نهادی، خرد و کلان حکمرانی دارد. لذا اگر گمان کنیم برنامه ریزی در لایههای تکنیکال و نهادی بدون داشتن پاسخ هایی در لایه…