توجه به لایه های خرد و کلان، نهادی و حکمرانی برای حل مشکل توسعه

در مطالعه 70 سال برنامه‌ریزی در ایران، 17-18 چالش و 70-80  دلیل به منظور عدم توسعه صحیح پیدا کرده‌ایم.

عواملی وجود دارد که اجازه نمی‌دهد چالش‌ها برطرف شوند. به چند سطح در حل مسئله باید توجه کنیم؛ در سطح برنامه، ما بد برنامگی داریم. ساختمانی که به منظور توسعه ساخته‌ایم، اجزایش مشکل دارد. یعنی مشکل در برنامه ریزی داریم و علاوه بر آن، در لایه تکنیکال هم مشکل داریم؛ سطح دوم نهادی که در کشور دچار مشکل است، نگاه ارباب رعیتی است. در سطح خرد ودر پایین ترین سطح نیز مشکلات بسیار زیادی داریم. خصیصه های رفتاری در سطح خرد دچار مشکل است. لازم است فکرمان را بازمهندسی کنیم و دست از مقایسه با بقیه دنیا برداریم. کشور ما مقتضیات خاص خودش را دارد و باید از مقایسات عبور کرد؛ وقتی سطح خرد در مسئله دچار مشکل است، سطوح بالاتر نیز حل نمی شود.

در ایران با سه رکن به نام بردار نظام یا حکومت، بردار دولت و بردار مردم (که با تسامح مردم را یک بردار حساب می کنیم. چون در واقع دسته های خاکستری، موافق و مخالف داریم) روبرو هستیم. دولت، گاهی نقش اپوزیسیون ایفا می کند و ادعا می کند که می‌خواهد کاری کند و حکومت نمی‌گذارد که این موضوع در همه ادوار وجود داشته است. یکی از الزامات، بردارهای واگرا هستند که باید درباره آنها تامل و برنامه‌ریزی صورت بگیرد و مهندسی شود.

دکتر آقاسی زاده/ سخنران سلسله نشست‌های آمایش سرزمین